Ritme

Yay! De scholen zijn weer begonnen! Ik zal eerlijk toegeven, ik ben geen groot fan van de zomervakantie. Het grootste voordeel van de zomervakantie vind ik het kunnen uitslapen en meer tijd met de kinderen kunnen hebben. Het nadeel is, meer tijd met de kinderen hebben in een vrij ritmeloze omgeving. En als er iets is wat we liever in huis hebben, dan is het ritme en structuur. 

De vakantie zijn we nog best goed doorgekomen, voor mijn gevoel duurde het niet zo lang als ik voorheen ervoer. Het scheelt dat wij tegenwoordig in de grote stad wonen en daardoor veel meer uit de voeten kunnen en leuke dingen kunnen doen, maar desalniettemin, het is niet het gewone ritme. Ik persoonlijk baat ook veel beter bij het schoolritme, dan het vakantieritme, Ja, het is vroeg dat de wekker gaat, maar het is wel structuur. Ik ben constant uit mijn doen als ik geen structuur heb in de dag. Ik heb geprobeerd die zoveel mogelijk nog aan te brengen in de vakantie, maar het is wel lastig. De downside is dat ik zonder structuur acuut chaos creëer in mijn hoofd. Ik ga belangrijke en onbelangrijke dingen vergeten, ik ben sneller geïrriteerd door kleine dingetjes en ik voel me algeheel uit mijn doen. Ik ben constant aan het puzzelen met hoe ik de huishoudelijke taken in het vat moet gieten zonder mal. Tijdens schooldagen hebben we de mal van de schooldag. Ik sta op om 6:00/6:20, afhankelijk of ik nog even douchen moet. Om 6:30 trommel ik de heren uit bed en ga ik madam aankleden. 6:45 sta ik bij het aanrecht de lunch te smeren en het ontbijt te verzorgen zodat ik om 7:00 aan tafel zit met de kinderen te ontbijten. 7:30 moet iedereen van tafel zijn. Vooral K. is niet zo'n snelle eter, dus ik heb extra tijd tijdens het ontbijt voor hem ingepland. Daarna is het tanden poetsen, haren doen, schoenen aan en om 7:45 naar de tram lopen. 8:10 zijn we bij school zodat ze nog 10 minuten hebben om de eventuele opgelopen obstakels onderweg uit hun systeem te krijgen. Een voorbeeld kan zijn dat G. sneller was dan K. bij de stoplichten om op de knop te drukken en dan is K. teleurgesteld dat hij het niet kon doen. Resultaat: K. die op het schoolplein op de grond gaat zitten. In die tien minuten raakt hij dan vaak wel weer afgeleid door andere spelende kinderen en dan kan ik hem zonder al te veel morren om 8:20 naar de klas brengen. G. zit tegenwoordig op de begane vloer bij de bovenbouw, dus voor hem is het knuffel geven en hij gaat de klas in. K. breng ik dan naar boven, knuffel en kus en hij gaat ook de klas in en om 8:25 loop ik weer richting de tram. Daarna verschilt het per dag wat ik dan nog doe, boodschappen doen, meteen naar huis, maar het eerste ritme is gezet en dan kan ik mijn eigen ding ook gaan doen. Vanaf volgende week vrijdag gaat madam de dinsdagochtend en vrijdagmiddag ook naar de peuterspeelzaal, die achter de school van de jongens zit anders halen we het tijdsgewijs niet. Nog meer structuur in ons dagritme. 

Ik merk heel sterk nu de scholen weer zijn begonnen dat het gewone ritme er weer is. Ik begin weer helderder na te denken en ik kan me vasthouden aan de structuur die toegepast is in ons huis. De kinderen moesten en moeten nog wennen aan het gewone ritme, maar ik merk aan ze dat ook zij er beter bij functioneren. Alleen L. heeft nog moeite met het vroege opstaan en die slaapt dan ook nog heel wat af. Toegegeven, de hitte 's nachts van deze week helpt ook voor geen meter. 

Voor de kinderen was het wennen. Een andere klas, andere juffen, nieuwe of andere regels. G. begint met schoolzwemmen vanaf vandaag en was daar best wel heel erg zenuwachtig over. Normaliter vindt hij zwemmen doodeng en zet het op een gillen bij het water. Ik hoop van harte dat het met de hulp van school wel goed gaat komen. Persoonlijk ben ik erg blij dat de jongens op het speciale basisonderwijs zitten, want er is zoveel meer begrip voor hen in hoe ze werken en reageren. En dat ook vanuit ouders om je heen. Niet het gevoel te hebben raar aangekeken te worden, omdat je kind anders reageert dan verwacht wordt.

Er zijn zelfs leerkrachten die weten dat ik Asperger heb, die daar rekening mee houden. Voorstellen om even rustig in de klas te praten in plaats van te overleggen op de drukke hal. En dat is echt heel erg fijn om te merken dat er respect voor is. Want je weet niet hoe het is om autisme te hebben, als je het niet hebt. Het valt zo moeilijk uit te leggen hoe er gefunctioneerd wordt door mensen met autisme, maar het maakt ons niet meteen compleet anders of eng of raar. Rust, reinheid en regelmaat zijn al keynotes. Dat gold vroeger al als wijsheid, en daar blijf ik bij dat dat vandaag de dag nog steeds goed is.